استاد شهریار

دامن بکش به ناز که هجران کشیده ام

نازم بکش که ناز رقیبان کشیده ام

شاید چو یوسفم بنوازد عزیز مصر

پاداش ذلتی که به زندان کشیده ام

از سیل اشک شوق دو چشمم معاف دار

کز این دو چشمه آب فراوان کشیده ام

دیگر گذشته از سر و سامان من مپرس

من بی تو دست از این سر و سامان کشید ه ام

به مادرم بگویید دوستش دارم